zoals zwanen 5
Jezus zegt: 'Maar het zijn nog steeds schepselen en ze moeten nog steeds in de modder bijten om de modder (het vlees) te voeden. En soms kan het hen overkomen te bijten in voedsel dat té modderig is of te véél te eten... Maar zelfs als hun mens-zijn ze dwingt met hun hoofd in de modderige bodem te duiken (contacten met anderen, conflicten, genegenheden, vijandschap) waardoor ze even de Hemel uit het oog verliezen, wanneer de modder hun zicht vertroebelt en de zon aldus gedimd voor ze lijkt, zelfs als de scherpe smaak van modder in hun mond blijft hangen en plots vreemde appetijt opwekt, of misselijkheidsreacties, worden ze niet verslagen. Ze imiteren de zwaan. Ze spoelen zichzelf af van de modder, zuiveren zichzelf en zoeken nieuw, helder water, ze zoeken hun Zon opnieuw. Ze tolereren hun eigen menselijkheid en die van anderen in z'n onvermijdelijke banden en sluiers. En dan? Oh! En dan, vredig en zuiver, vestigen ze zichzelf weer in de beschouwing van de Hemel onder de strale...