valtorta's schriftjes

-Geen plaats in de herberg (Michael Rieser)- Maria spreekt: 'Maar oh, mijn dochter, wees niet ontmoedigd. Houd je Moeder voor ogen, ook in dit soort omstandigheid. (Jan Massijs) Hoe vergelijkbaar ben jij, met je Moeder! Toen zij, een vreemdeling in Bethlehem en hoogzwanger van het vleesgeworden Woord, tevergeefs aanklopte op de deuren vragend om hulp, om onderdak, om medelijden! (18e eeuw) Medelijden... méér met het Woord dat ze droeg dan met zichzelf, arme vrouw, zwaar van moederschap en moe van de lange reis... (Carl Rahl) Onze Johannes vertelt de grote waarheid over deze afwijzingen, over die doofheid om te begrijpen,  over die lauwheid of bevriezing om het Woord te verwelkomen: "Het Woord, het Licht scheen in de duisternis maar de duisternis begreep het niet. Het Woord, het ware Licht, was in de wereld, maar de wereld kende het niet. Het kwam naar Zijn eigen Huis en de Zijnen ontvingen Het niet." (James Tissot) En om Hém niet te ontvangen hebben ze ook haar afgewezen ...

Een andere categorie is die van de Farizeeën. Ze bestaan ​​nog steeds, het is een onkruid dat niet sterft. Dezen veinzen hartstocht, maar zijn kouder dan de dood. Altijd gelijkend op hen die Mij hebben vermoord, komen ze en zetten zichzelf in het volle zicht opgeblazen van trots doordrenkt van leugens zeker van het bezitten van perfectie zonder enige genade behalve voor zichzelf ervan overtuigd dat zij een voorbeeld voor de wereld zijn. Integendeel, dit zijn degenen die de kleintjes ontstellen en die hen weghouden van Mij. Want hun leven is het tegenovergestelde van wat het zou moeten zijn. Hun vroomheid zit in de vorm en niet in de inhoud. En ze verandert, zodra ze ver van het altaar zijn in hardheid tegenover hun broeders en zussen. Zij eten ' hun vonnis en hun gericht '. Want, jullie zwakte kennende, vergeef Ik vele dingen maar Ik vergeef géén gebrek aan naastenliefde, hypocrisie en trots. Ik ren zo snel mogelijk weg van deze harten! [ 10/6/43 ]