valtorta's schriftjes

Jezus zegt: 'Mogen zij nadenken over wat Ik zei: dat wat de mond binnenkomt, een mens niet verontreinigt, maar wat zich in het hart bevindt [en de mond uitgaat] , dat is wat hem bezoedelt.  [ Mt.15:11 ] En geen enkele besmetting kan hún hart binnendringen. Omdat hun hart vól is van Mij. Het zullen oprispingen zijn, het zal misselijkheid zijn, het zal giftig zijn... de aarde is een plaats van straf, ballingschap en vergif. Maar het Water van de Liefde bedekt de modderige bodem en reinigt. Drink Mijn Water, zoete zwanen van de liefde, en wees niet bang. En als haat je doodt, kom dan niet om, daar op de grond, als zwanen neergeschoten door jagers. Maar in plaats daarvan wordt je komst sneller daar waar de mysterieuze roep van de hemel je roept. Sneller en absoluter. En van de Wateren van de Liefde, kalm en helder, die de Hemel weerspiegelen, van de Kus van de Goddelijke Stralen gaan jullie over naar de Wateren van de Eeuwige Rivieren, naar de Omhelzing van de Eeuwige Zon. Niet langer ...

Jezus zegt: 'En wanneer de mysterieuze aantrekkingskracht van de hemel hun geest oproept tot volkomen vrede, maken ze zich los van alles wat niet God is en openen, opstijgend, hun vleugels. En als de valstrik van hen die zij vervelen - omdat hun bestaan ​​een roep en een verwijt is, krachtig zelfs als het stil is, voor hen die vlees, bloed, buik, modder, duisternis en doofheid zijn - hen raakt met het net, of met het wapen om hun vlucht te vertragen, dan hebben ze meer geluk dan zwanen. Omdat Ik ze bijeenraap en genees, omdat Ik hen bevrijd, om Mij te dienen, Mij vreugde te geven,  om opnieuw van Mij te houden... Oh! de witte zwanen! De witte liefhebbende zielen! Verspreid, om Mij deze wereld aangenaam te maken, waar te veel gisting is van modderige, giftige, stinkende menselijkheid, of beter gezegd: dierlijkheid... Hoezeer houd Ik van ze! Hoezeer zoek Ik ze! Hoezeer zegen Ik ze! Mogen ze niet verslagen worden als hun menselijkheid/mens-zijn hen blijft dwingen om omwille van de mo...

Jezus zegt: 'Ook liefhebbende zielen zijn als zwanen. Zij varen op het heldere en kalme water van de Liefde, en ze gaan vredig, want wie bij God is, heeft vrede. Ze gaan en proberen zichzelf altijd onder de directe straal van hun zon te plaatsen, die hen versterkt. Ze denken alleen aan de hemel en zien die ook weerspiegeld in de dingen hier beneden. Omdat hun liefde hun God zichtbaar maakt in ieder ding en schepsel. Ze willen geen modderig water, ze ontvluchten de wirwar van lianen waar glibberige dieren zich nestelen (sensualiteit).' [ 29 juli 1948 ]

Jezus zegt: 'Ze gaan op zoek naar nieuwe, heldere, zonnige gebieden waar je het uitspansel en de zon kunt aanschouwen, en voor ze gaan, spoelen ze hun snavel en hun hoofd zodat de modder de pupil niet blijft versluieren en een smaak van modder nalaat in hun mond. Dat is wat ze doen en dan, wanneer de mysterieuze roep van het instinct hen naar andere landen roept, openen ze hun grote vleugels, ze stijgen de lucht in en gaan recht op het doel af. Soms overkomt een hinderlaag hen onderweg, maar als geweld ze niet neerslaat van het doel, dan gaan ze weer.' [ 29 juli 1948 ]

Jezus zegt: 'Maar er is niet alleen contemplatie en liefde, voor het firmament en voor de zon, voor de witte zwanen. Ook honger heeft zijn prikkels en dwingt hen om voedsel te zoeken, omdat het de plicht van ieder wezen is om zichzelf te voeden om te kunnen leven. Dus dompelen ze hun snavel en lange nek onder in het water en doorzoeken de modderige bodem, grijpen prooien en vluchten weer, om aan het water te ontsnappen, dat troebel wordt op zoek naar voedsel.' [ 29 juli 1948 ]

Jezus zegt, en troost mij: 'Heb je ooit zwanen op helder water gezien? Ze zwemmen, en het lijkt erop dat ze het niet eens verstoren terwijl ze er doorheen ploegen, zo vredig is hun doorgang. Ze willen echter alleen schoon water, zodat hun mooie veren niet vuil worden. Ze zwemmen en lijken de zonovergoten gebieden op te zoeken bij voorkeur, boven alle andere. Eenmaal daar stoppen ze. Ze zijn zo stil als sculpturen geplaatst op een blauwgroene spiegel. Ze lijken na te denken over de schoonheid van het firmament die zich weerspiegelt in het water. Of hun veren te vullen met zon om ze witter en sterker te maken.' [ 29 juli 1948 ]