valtorta's schriftjes

-Mater Dolorosa (Z.-Eur., rond 1600)- Jezus zegt: 'De moeder! O Moederliefde! Aanroepen Liefde, gebogen over Mijn Pijn! Afgewezen liefde, door jou niet te laten sterven aan Mijn Pijn! De Liefde van Mijn Moeder! Ja, ik weet het, al Mijn Snikken bereikte jou, O heilige. Elke oproep aan jou ging door de ruimte en drong als een geest door in de gesloten kamer waar jij, zoals altijd, je nacht biddend doorbracht, en die nacht niet biddend in extase, maar met marteling van je ziel. Ik weet het. En ik verbood mezelf om om jou te roepen om te voorkomen dat de klaagzang van je Zoon je bereikte, O Martelaarsmoeder, die aan jouw Passie begon, eenzaam zoals Ik alleen, in de nacht van Paasdonderdag! Een zoon die sterft in de armen van zijn moeder sterft niet: hij valt in slaap, gesust door een slaapliedje van kussen, waarmee de engelen doorgaan tot het moment waarop het visioen van God de zoon vergeetachtig maakt van het verlangen naar zijn moeder. Maar Ik moest sterven in de armen van beulen en...

Jezus zegt: 'Het leven is ons dierbaarder nog door de heilige genegenheden waarmee het is getooid. God neemt het je niet kwalijk. Kan God, die Liefde is, een eerlijke liefde kwalijk nemen? O de vreugde om kind te zijn!  En de vreugde om vader te zijn! O de vreugde om een ​​metgezel te vinden die kinderen voortbrengt voor je eigen naam en kinderen voor God! O de vreugde om een ​​ lieve zus te hebben, een goede broer, en oprechte vrienden! Nee, God geeft deze eerlijke zoetigheden geen blaam. - Hij plaatste de liefde - en niet op de aarde, zoals werk, als straf en genoegen voor de schuldigen - maar in het Aardse Paradijs, als een basis voor de grote vreugde kinderen van God te zijn. "Het is niet goed voor de mens om alleen te zijn," zei hij. Koning van de Schepping, zou de mens zonder metgezel in de woestijn zijn geweest. Alle dieren goed met hun Koning, maar te zeer, altijd te zeer inferieur aan de Zoon van God. Goed, oneindig goed, God met Zijn zoon, maar altijd veel te ...

Jezus zegt: 'Gisteren was jij zonder kracht - die Mijn Wil is - en daarom was je een halflevend wezen. Ik heb je ledematen rust gegeven en je de enige vasten laten doen die zwaar op je drukt: die van Mijn Woord. Arme Maria! Je hebt Aswoens-dag gedaan. In alles proefde je de smaak van as, omdat je zonder je Meester was. Ik heb Mij niet laten horen. Maar Ik was er. Omdat de spanning wederzijds is, mompelde Ik vanmorgen in je halfslaap tegen je: "Agnus Dei Qui tollis peccata mundi, dona nobis pacem." En ik liet je het vele malen herhalen, en ik herhaalde het vele malen tegen jou. Je dacht dat ik het hierover had. Nee. Eerst was er het punt dat Ik je heb laten zien en waar ik commentaar op zal geven. Dan, vanavond, zal Ik je het andere illustreren. Satan, zoals je gezien hebt, presenteert zichzelf altijd in een welwillende gedaante. Met een uiterlijk zoals jij en ik. Als zielen oplettend zijn, en vooral in spiritueel contact met God, voelen ze die waarschuwing die hen op hun...

- H. Franciscus Borgia helpt een onboetvaardige  (Francisco Goya)- Jezus zegt: ' "Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?" Soms lijkt het erop dat de Vader in de steek laat. Hij verborg zichzelf alleen, om de verzoening te vergroten en grotere vergeving te schenken. - psalm 22:2 - Kan de mens hier boos over klagen? Hij die God ontelbare keren in de steek heeft gelaten? En moet hij wanhopen, omdat God hem op de proef stelt? Hoeveel dingen heb jullie in je hart gestopt die niet God waren! Hoe vaak waren jullie inert tegenover Hem! Met hoeveel dingen hebben jullie Hem afgewezen en weggejaagd. Jullie hebben je hart met alles gevuld. Vervolgens hebben jullie het geschoeid en goed vastgeschroefd, omdat jullie vreesden dat de komst van God je luie quiëtisme zou kunnen verstoren, en Zijn Tempel zou kunnen schoonmaken door de usurpatoren te verdrijven. Zolang jullie gelukkig waren, wat maakte het jullie uit of je God had? Jullie zeiden: "Ik heb alles al omdat ik dat verdien...

-Christus op de Olijfberg (Josef August Untersberger)- Jezus zegt: 'Zie je hoeveel sterren schijnen in het serene fluweel van de nachtelijke hemel? Miljoenen. Hun licht lijkt mysterieuze woorden te zeggen. Ik, als Mens, in Mijn eenzame nachten... verloor Me in het kijken naar de sterren. Ik dompelde Me onder met Mijn Blik, en meer nog met Mijn Ziel, in die bloembedden van licht, gaande van bloem tot bloem, terwijl Ik de maten en kleuren van die stellaire kronen vergeleek, de vaagheid van hun schittering naast elkaar stelde. En Ik vond het leuk om te bedenken dat net zoals de bloemen in de velden en de tuinen - zachtjes zwaaiend in de wind van de zonsopgang en avond - met elkaar woorden van parfum communiceren, zo daarboven van ster naar ster geheime woorden gingen van licht. En dat elke intermitterende glans, elke heldere flits, elke stevige straal zovele punten waren na een zin, zovele instemmingen op een vraag, zovele oraties van de meest verhitte redenaar, en alle gehouden om ...

Omdat Jezus Zich begon te laten horen net toen ik op het punt stond te gaan bidden, zeg ik tegen Hem:  “Maar Jezus! Zo kan ik niet meer bidden! En daarna ben ik moe, en kan ik het niet meer doen."  En Hij antwoordt met een glimlach die ik - als ik niet bang was om respectloos te zijn - ‘brutaal’ zou noemen: 'Dat is precies wat Ik wil. Jij behoort Mij helemaal toe. In voor-en tegenspoed. Ja, zelfs in slechte tijden. Ben je niet blij dat ik je, zelfs als je onvolmaakt bent, al neem, terwijl Ik wat je doet perfect maak en je tekortkomingen teniet doe? En dan moet je ook graag dat goede aan Mij opofferen, en daarbij tegen jezelf zeggen: "Nu doe ik het goed". Jouw goed! O mijn kleine mugje! Jouw toewijdingen zijn... toewijdingen. In hen komen gewoonte, scrupules terecht, de angst dat als je het niet zegt, Ik niet naar je zal luisteren en je zal zegenen, afleidingen... Ik wil ze niet. Ik laat ze aan jou over voor de uren dat Ik je het gevoel wil geven dat je... nog minder ...