valtorta's schriftjes

Jezus zegt: 'Mogen zij nadenken over wat Ik zei: dat wat de mond binnenkomt, een mens niet verontreinigt, maar wat zich in het hart bevindt [en de mond uitgaat] , dat is wat hem bezoedelt.  [ Mt.15:11 ] En geen enkele besmetting kan hún hart binnendringen. Omdat hun hart vól is van Mij. Het zullen oprispingen zijn, het zal misselijkheid zijn, het zal giftig zijn... de aarde is een plaats van straf, ballingschap en vergif. Maar het Water van de Liefde bedekt de modderige bodem en reinigt. Drink Mijn Water, zoete zwanen van de liefde, en wees niet bang. En als haat je doodt, kom dan niet om, daar op de grond, als zwanen neergeschoten door jagers. Maar in plaats daarvan wordt je komst sneller daar waar de mysterieuze roep van de hemel je roept. Sneller en absoluter. En van de Wateren van de Liefde, kalm en helder, die de Hemel weerspiegelen, van de Kus van de Goddelijke Stralen gaan jullie over naar de Wateren van de Eeuwige Rivieren, naar de Omhelzing van de Eeuwige Zon. Niet langer ...

Jezus zegt: 'En wanneer de mysterieuze aantrekkingskracht van de hemel hun geest oproept tot volkomen vrede, maken ze zich los van alles wat niet God is en openen, opstijgend, hun vleugels. En als de valstrik van hen die zij vervelen - omdat hun bestaan ​​een roep en een verwijt is, krachtig zelfs als het stil is, voor hen die vlees, bloed, buik, modder, duisternis en doofheid zijn - hen raakt met het net, of met het wapen om hun vlucht te vertragen, dan hebben ze meer geluk dan zwanen. Omdat Ik ze bijeenraap en genees, omdat Ik hen bevrijd, om Mij te dienen, Mij vreugde te geven,  om opnieuw van Mij te houden... Oh! de witte zwanen! De witte liefhebbende zielen! Verspreid, om Mij deze wereld aangenaam te maken, waar te veel gisting is van modderige, giftige, stinkende menselijkheid, of beter gezegd: dierlijkheid... Hoezeer houd Ik van ze! Hoezeer zoek Ik ze! Hoezeer zegen Ik ze! Mogen ze niet verslagen worden als hun menselijkheid/mens-zijn hen blijft dwingen om omwille van de mo...

Jezus zegt: 'Maar het zijn nog steeds schepselen en ze moeten nog steeds in de modder bijten om de modder (het vlees) te voeden. En soms kan het hen overkomen te bijten in voedsel dat té modderig is of te véél te eten... Maar zelfs als hun mens-zijn ze dwingt met hun hoofd in de modderige bodem te duiken (contacten met anderen, conflicten, genegenheden, vijandschap) waardoor ze even de Hemel uit het oog verliezen, wanneer de modder hun zicht vertroebelt en de zon aldus gedimd voor ze lijkt, zelfs als de scherpe smaak van modder in hun mond blijft hangen en plots vreemde appetijt opwekt, of misselijkheidsreacties, worden ze niet verslagen. Ze imiteren de zwaan. Ze spoelen zichzelf af van de modder, zuiveren zichzelf en zoeken nieuw, helder water, ze zoeken hun Zon opnieuw. Ze tolereren hun eigen menselijkheid en die van anderen in z'n onvermijdelijke banden en sluiers. En dan? Oh! En dan, vredig en zuiver, vestigen ze zichzelf weer  in de beschouwing van de Hemel onder de strale...

Jezus zegt: 'Ook liefhebbende zielen zijn als zwanen. Zij varen op het heldere en kalme water van de Liefde, en ze gaan vredig, want wie bij God is, heeft vrede. Ze gaan en proberen zichzelf altijd onder de directe straal van hun zon te plaatsen, die hen versterkt. Ze denken alleen aan de hemel en zien die ook weerspiegeld in de dingen hier beneden. Omdat hun liefde hun God zichtbaar maakt in ieder ding en schepsel. Ze willen geen modderig water, ze ontvluchten de wirwar van lianen waar glibberige dieren zich nestelen (sensualiteit).' [ 29 juli 1948 ]

Jezus zegt: 'Ze gaan op zoek naar nieuwe, heldere, zonnige gebieden waar je het uitspansel en de zon kunt aanschouwen, en voor ze gaan, spoelen ze hun snavel en hun hoofd zodat de modder de pupil niet blijft versluieren en een smaak van modder nalaat in hun mond. Dat is wat ze doen en dan, wanneer de mysterieuze roep van het instinct hen naar andere landen roept, openen ze hun grote vleugels, ze stijgen de lucht in en gaan recht op het doel af. Soms overkomt een hinderlaag hen onderweg, maar als geweld ze niet neerslaat van het doel, dan gaan ze weer.' [ 29 juli 1948 ]

Jezus zegt: 'Maar er is niet alleen contemplatie en liefde, voor het firmament en voor de zon, voor de witte zwanen. Ook honger heeft zijn prikkels en dwingt hen om voedsel te zoeken, omdat het de plicht van ieder wezen is om zichzelf te voeden om te kunnen leven. Dus dompelen ze hun snavel en lange nek onder in het water en doorzoeken de modderige bodem, grijpen prooien en vluchten weer, om aan het water te ontsnappen, dat troebel wordt op zoek naar voedsel.' [ 29 juli 1948 ]

Jezus zegt, en troost mij: 'Heb je ooit zwanen op helder water gezien? Ze zwemmen, en het lijkt erop dat ze het niet eens verstoren terwijl ze er doorheen ploegen, zo vredig is hun doorgang. Ze willen echter alleen schoon water, zodat hun mooie veren niet vuil worden. Ze zwemmen en lijken de zonovergoten gebieden op te zoeken bij voorkeur, boven alle andere. Eenmaal daar stoppen ze. Ze zijn zo stil als sculpturen geplaatst op een blauwgroene spiegel. Ze lijken na te denken over de schoonheid van het firmament die zich weerspiegelt in het water. Of hun veren te vullen met zon om ze witter en sterker te maken.' [ 29 juli 1948 ]

-Mater Dolorosa (Z.-Eur., rond 1600)- Jezus zegt: 'De moeder! O Moederliefde! Aanroepen Liefde, gebogen over Mijn Pijn! Afgewezen liefde, door jou niet te laten sterven aan Mijn Pijn! De Liefde van Mijn Moeder! Ja, ik weet het, al Mijn Snikken bereikte jou, O heilige. Elke oproep aan jou ging door de ruimte en drong als een geest door in de gesloten kamer waar jij, zoals altijd, je nacht biddend doorbracht, en die nacht niet biddend in extase, maar met marteling van je ziel. Ik weet het. En ik verbood mezelf om om jou te roepen om te voorkomen dat de klaagzang van je Zoon je bereikte, O Martelaarsmoeder, die aan jouw Passie begon, eenzaam zoals Ik alleen, in de nacht van Paasdonderdag! Een zoon die sterft in de armen van zijn moeder sterft niet: hij valt in slaap, gesust door een slaapliedje van kussen, waarmee de engelen doorgaan tot het moment waarop het visioen van God de zoon vergeetachtig maakt van het verlangen naar zijn moeder. Maar Ik moest sterven in de armen van beulen en...

-'Empathie' (Kiki Smith)- Jezus zegt: 'Liefde, Maria, Liefde! Jij hebt er zoveel: al die die Ik jou heb gegeven en die je niet hebt verspreid, maar waarmee je veeleer de jouwe hebt verenigd, al zo veel... zoals de tak zich vastklampt aan de stronk van de wijnstok. Doneer ze aan je medemens. Hoe meer je geeft, hoe meer je zult hebben. Maar moge je Liefde sterk zijn, onbezoedeld door zwakte, ruig zelfs, als een schaar die de ranken van lege sentimentaliteit doorsnijdt, zuiverend als vuur. -Mariamantelkapel in Freising (Kiki Smith)- De vlam transformeert materie in licht. De vlam doet, door zijn eigen opstijgen, wat zich beneden bevindt naar boven rijzen. De vlam geeft stem en warmte, zelfs aan dingen zonder stem en zonder warmte. Eerlijk gezegd, velen onder de mensen zijn stommer dan stenen en kouder dan metaal, blootgesteld aan de nachtvorst. Houd van hen, opdat zij liefhebben. Houd van hen, want zij houden niet van Mij. Moge Ik in jou alleen de liefde vinden die hoort te z...

-OLV van Beauraing- Maria Valtorta: 'De Madonna komt naar mijn bed, lopend op een pad van witte wolken. Dan stopt ze aan het voeteneind van mijn bed, hoog boven de grond... -OLV van Banneux- zó dat haar blote voeten ter hoogte van mijn bed zijn. Ze nodigt mij uit om samen met haar de H. Rozenkrans te bidden... (en de kralen zijn geparfumeerd met haar parfum...)' -Bron van Banneux- [ 12 mei 1949 ]

-Onthoofding van Sint-Paulus (Enrique Simonet)- Maria Valtorta: 'Terwijl de goddelijke Stem spreekt, denk ik: Ze zullen zeggen dat deze dingen al gezegd zijn... En de Goddelijke Stem: "Da's waar. En de geleerden die, hoewel ze er buiten-gewoon van overtuigd zijn geleerd te zijn, tussen de talloze edelstenen die God je heeft gegeven snuffelen om er zichzelf mee op te smukken, zullen deze woorden nog een keer opschrijven, ze vergelijken, ze in stukken hakken, zoals artsen die de geheimen van de natuur onderzoeken en die van het leven en de dood van mensen. Maar jíj niet. Jij weet het niet meer, jij catalogeert niet. Het is altijd nieuw voor je. En mooi. Jij bent het eenvoudige kind. En vol geloof en liefde. En ik spreek voor joú. Voor jou alleen. -idem (Luca di Tommè)- Welk beter, vrediger gezelschap voor jouw reis naar het Koninkrijk van het Leven en het overschrijden van de drempel ervan, dan Mijn Lessen... getrokken uit de Brieven van hem [Paulus] die Christus zelfs ná zi...

- Mano Poderoso , met 7 lammeren die bloed drinken (Mexico)- Maria Valtorta: 'Vanochtend merkte Pr. Mariano het ook op, gekomen om de Heilige Communie te brengen, dat ik verder van de aarde verwijderd was dan de zon ervan verwijderd is. Ik was in Jezus, om Zijn Bloed te drinken en me te verheugen in het vuur van Zijn Liefde!… - idem - Zelfs dagen geleden - en precies op 14 maart, mijn 50ste verjaardag! - terwijl ik tegen mezelf zei... – na een visioen te hebben gehad waarin Jezus, op weg naar Jeruzalem, de psalmen zong, net zoals de pelgrims van Israël dat doen – . .."Wat zal ik die liederen míssen, straks, als het Evangelie is afgelopen! Wat een heimwee [wordt dat] naar het perfecte Lied van Jezus! En zijn uiterlijk als Hij tot de menigte spreekt! Of tot Zijn vrienden!" - idem - Hij verscheen aan mij en zei: "Waarom zeg jij dit? Kun jij denken dat Ik het jou ontneem omdat jij het Werk hebt voltooid? Ik zal áltijd komen. En voor jou alleen. En het zal nog zoeter zi...

-Laatste Avondmaal (Fra Angelico)- Maria Valtorta: (Witte Donderdag 1945) 'De vreugdevolle verschijning van mijn Jezus, neemt mijn pijn weg: niet gemarteld en bloedig,  maar mooi, stralend in Zijn witlinnen gewaad, zoals Hij is op de meest gelukkige momenten van visioenen. Hij komt naar me toe alsof Hij uit een bloeiend landschap komt en glimlacht, terwijl Hij iets onder Zijn witte mantel houdt, die hij heeft gekruist over Zijn borst en handen. (Giotto di Bondone) Hij vertelt mij: "Klein Johannes'je... Ik wou je 'klein schriftgeleerd'je' noemen, maar zal je zo niet noemen, want als jij een leek bent die, bij gebrek aan voldoende priesters, onderricht geeft over de waarheid van Mijn sterfelijke tijd, dan ben je anderzijds niet het schepsel van hardheid en wreedheid dat de schriftgeleerden van Mijn tijd waren... Luister, kleine Johannes! Pater Migliorini kan jou de communie niet brengen en jij lijdt eronder. Jouw Priester ben Ik. Ik hield je  [de afgelopen dagen]...

Maria zegt: 'Maar de daaropvolgende lente en meer nog in die die later kwamen, langs de Nijlwegen die waren gevoed door de overstroming en waren veranderd in vruchtbare gronden, ging Hij, nu zelfverzekerd, als een blonde bij, als een vrolijke kalanderleeuwerik, van bloem tot bloem, om ze voor mij te plukken. En Hij lachte, met al Zijn tandjes glinsterend tussen Zijn roze lippen, terwijl Hij Zijn buit op mijn schoot morste, en gooide Zijn Hoofd achterover  om kusjes te vragen op Zijn hemelogen en vroeg naar de namen, de verhalen van de bloemen en wilde weten waar hun sappen voor dienden.' [ 25/12/45 ]

Jezus zegt: 'Het leven is dat van de ether dat met zijn lichte soliditeit/dichtheid/vastheid de koers en het gewicht van de sterren faciliteert en ondersteunt, en met zijn samenstelling en koude de steeds grotere perfectie mogelijk maakt in de richting van dat maximum dat Ik voor elk leven heb gemarkeerd. Hier wordt Mijn Wil gehoorzaamd. Het leven is dat van de sterren en planeten die uit nevels - laten we ze foetussen noemen van sterren die zich vormen in de grote schoot van de etherische lucht - langzaam stollen, zich voeden als de vraatzuchtige monden van zuigelingen, ontvoerd uit reeds eerder gevormde levens, gassen en metalen, zoals een zuigeling eten en drinken ontrukt aan de borst van de voedster. Dezelfde slapeloze koers van al deze sterrenlevens maakt deze stroom van moleculen, gassen en metalen mogelijk, die de nevels oplichten, en in het vuur smelten ze samen met de eerste kern, en ze worden steeds meer werkelijkheid, en dan wordt de vlam vuur, het vuur ster. Huwelijken ...

-H. Cecilia (Gustave Moreau)- Jezus zegt: 'En kijk, dan heeft je Leermeester en Verlosser de stam van zijn Troon gladder gemaakt, steeds zachter en zoeter om je te helpen omhoog gaan. Omdat Liefde wederkerigheid van Liefde krijgt het die van Mij, die al zo veel van jou hield dat Zij jou helemaal voor zichzelf wilde, nu jij met heel jezelf van Haar hield hield van jou met voorliefde. Hier ben je, klein stemmetje, aangekomen bij het kennen van je Goed. -H. Cecilia (G. Moreau)- Vanaf de top van ons schavot van Minnaars-Verlossers kijk je niet met verlangen, maar met barmhartigheid naar de verre aarde, de arme stengels die niet weten hoe bij het kruis te komen. En kijk je naar de hemel om, namens hen, tot hem te bidden, omdat je, verenigd met Christus, Zijn Goddelijke Dorst deelt om zielen lief te hebben en te redden. -Mystieke Bloem (G. Moreau)- Vanaf de top van het Kruis leer jij de hoogste wetenschap. En, als een vogel op de top van een zeer hoge ceder, zing je zijn leringen. Zodat ...

Jezus zegt: 'Geloof is een kracht die trekt en zuiverheid is een lied dat verleidt. Je hebt het wonder gezien. Het huwelijk mag geen school van corruptie/bedorvenheid zijn, maar van verheffing. Wees niet inferieur aan de wilden, die de voortplantingsact niet bederven met nutteloze lusten. Het huwelijk is een sacrament. Als zodanig is en moet het heilig blijven om geen heiligschennis te worden. Maar zelfs als het geen sacrament zou zijn, is het altijd de meest plechtige daad van het menselijk leven, welks vruchten je bijna gelijkstellen aan de Schepper van levens, en als zodanig moet ze, op zijn minst, vervat zijn in een gezonde menselijke moraliteit. Als dat niet het geval is, wordt ze belediging en lust. Twee die vanaf het begin op een heilige manier van elkaar houden, zijn zeldzaam, omdat de samenleving te zeer bedorven is. Maar het huwelijk is wederzijdse verheffing. Dat moet zo zijn. De beste echtgenoot moet een bron van verheffing zijn, die zich niet beperkt tot zelf goed ...

-Christusdoorn- Jezus zegt: 'Zoek ​​niet ademloos naar ons. Wij staan ​​aan jouw kant. Ooit was het Maria toegestaan om te zoeken naar haar verloren God, haar verloren Jezus... maar het was een ongeluk. Maria had God al voordat zij Zijn Moeder was, omdat God altijd daar is waar genade is, want genade is liefde, en God is waar liefde is. Zoals voor Mijn Moeder, zo gebeurt het voor jullie, trouwe broeders en kinderen van God en Maria. Wanneer jullie God zoeken, dan is het omdat Hij al Liefde in je hart heeft geplaatst. Wanneer je denkt dat Hij komt, is het niet dat je Hem ziet aankomen: het is dat je geest, nog helderder gemaakt door een intensere liefdeskoorts, Hem aan jullie laat zien waar Hij al wás. Je hebt het gevoel dat Hij naar jullie toe komt. Eigenlijk zijn jullie het die een intiemere verbinding met Hem maken Alleen waar geen genade is, en daarom geen liefde, geen verlangen, geen zoeken naar God, arriveert Hij nooit, omdat haat Hem afstoot. Daarom is genade van het allergro...

-Tesla Roadster 2018- Jezus zegt: 'De sterren! Zo ver weg en zo dichtbij! Miljoenen en miljoenen meters verderop, vliegend als vuurvogels over de eindeloze velden van de lucht, en toch zo zichtbaar voor het menselijk oog, om hem te vertellen: "Geloof in God. Ook wij zijn het bewijs van het bestaan ​​van Hem." Het lijkt erop dat je ze met weinig moeite kunt bereiken en aanraken, zo dichtbij lijken ze op bepaalde avonden. Toch zouden ze dwaas zijn, allen die dachten dat ze dat ook konden door de hoogste toppen van de wereld te beklimmen. Of de mens ze nu vanuit de vlakste vlakte beschouwt, of zijn blik naar hen opheft vanaf de toppen van de Aziatische bergen waarop zelfs de adelaar met moeite leeft, zo ijl is de lucht er vanwege de hoogte, of nog verder stijgt – met een van die middelen die het bewijs zijn van menselijke intelligentie, die jullie echter alleen weten te gebruiken om barbarij te dienen, en die daarom vervuild is met helse haat – hij kan ze nooit van dichtbij ...

-Christus op de Olijfberg (Josef August Untersberger)- Jezus zegt: 'Zie je hoeveel sterren schijnen in het serene fluweel van de nachtelijke hemel? Miljoenen. Hun licht lijkt mysterieuze woorden te zeggen. Ik, als Mens, in Mijn eenzame nachten... verloor Me in het kijken naar de sterren. Ik dompelde Me onder met Mijn Blik, en meer nog met Mijn Ziel, in die bloembedden van licht, gaande van bloem tot bloem, terwijl Ik de maten en kleuren van die stellaire kronen vergeleek, de vaagheid van hun schittering naast elkaar stelde. En Ik vond het leuk om te bedenken dat net zoals de bloemen in de velden en de tuinen - zachtjes zwaaiend in de wind van de zonsopgang en avond - met elkaar woorden van parfum communiceren, zo daarboven van ster naar ster geheime woorden gingen van licht. En dat elke intermitterende glans, elke heldere flits, elke stevige straal zovele punten waren na een zin, zovele instemmingen op een vraag, zovele oraties van de meest verhitte redenaar, en alle gehouden om ...