valtorta's schriftjes

-Christus in Hof van Olijven (Arent de Gelder)- Jezus zegt: 'Een oprechte vriend hebben! Is dat niet alsof je een metgezel hebt op je reis? Alleen gaan is te triest. Wanneer God een ziel kiest om het slachtoffer te worden van eenzaamheid, dan wordt Hij zijn metgezel, omdat je niet alleen kunt zijn zonder te buigen. Het leven is een steile, stenige weg, vaak onder-broken door kloven en wervelende stromingen. Adders en doornen schuren en bijten op het ruige pad. Alleen zijn zou vergaan zijn. -Idem (Andrea Montagna)- God heeft hiervoor vriendschap geschapen. In twee, groeien kracht en moed. Zelfs een held heeft momenten van zwakte. Als hij maar alleen is, waar leunt hij tegen? Tegen de bramen? Waar steunt hij op? Op de aspen ? Waar vindt hij rust? In de kolkende stroom? Of in het donkere ravijn? Overal zou hij nieuwe wonden vinden en nieuwe gevaren. Maar daar is de vriend! Zijn borst is leuning, zijn arm is steun, zijn genegenheid rust. En de held herwint kracht. De reiziger trekt we...

Jezus zegt: ' "Ziedaar uw zoon!" Ziedaar uw zoon! Sta af wat je dierbaar is, met vooruitziende blik en heilige gedachten. Sta je genegenheden af, en geef jezelf aan God over, zonder weerstand. Wees niet jaloers op hen die eigenaar zijn van wat we nalaten. Met deze frase, kunnen jullie aan God alles overdragen waar je om geeft en wat je in de steek laat, én alles wat je zorgen baart, tot en met je eigen geest. Herinner de Vader eraan dat hij Vader is. Leg in Zijn Handen jouw geest die terug keert naar de Bron. Zeg: "Voilà, hier ben ik. Neem mij met Je mee, want ik geef mezelf. Ik overlijd niet, gedwongen door omstandigheden. Ik gééf mezelf, omdat ik van je hou als een zoon die terugkeert naar zijn Vader". En zeg: "Voilà, dit zijn mijn dierbaren. Ik geef ze aan Jou. Dit zijn mijn zaken, de zaken waardoor ik soms onrechtvaardig was, jaloers op anderen, en die mij Jou deden vergeten, omdat ze mij van kapitaal belang leken – dat waren ze wel, maar ik geloofde...

Jezus zegt: 'Maar als ze dierbaar zijn, heel dierbaar, zijn ze niet dierbaarder dan God en het eeuwige leven. Maar zij die, geconfronteerd met een gebroken genegenheid, niet weten hoe ze het mooiste woord van zoonschap in God uit moeten spreken, doch in opstand komen, tonen geen waar geloof in de lieve Vader die in de hemel is. En ze reflecteren niet dat als Ik die pijn geef het zeker is om grotere pijn te voorkomen en om grotere verdiensten te verkrijgen!' [ 30/6/43 ]

-Christus tussen Maria & Johannes (Carlo Crivelli)- Jezus zegt: 'Ik veroordeel genegenheid niet. Ik heb haar inderdaad gezegend en geheiligd met de Wet en de Sacramenten. Maar jullie zijn op aarde om de hemel te veroveren. Dat is je echte thuis. Wat Ik hier beneden voor jullie geschapen heb moet door de lens van boven bekeken worden. Wat Ik je gegeven heb moet met dankbaarheid worden aanvaard, maar onmiddellijk, op Mijn Verzoek, weer worden afgegeven. Ik vernietig je emotionele rijkdom niet. Ik verwijder haar van de aarde om haar naar de hemel te transplanteren. Daar zullen ze voor eeuwig herbouwd worden: heilige familierelaties, pure vriendschappen, al die vormen van eerbare en gezegende affectie die Ik, mensgemaakte Zoon van God, ook voor Mijzelf verlangde en waarvan Ik weet hoe dierbaar ze zijn.' [ 30/6/43 ]

-John Henry Newman & Ambrose St. John- Jezus zegt opnieuw: 'Onder de “rijkdommen” die weggegeven moeten worden om Mij te volgen en die Ik heb vermeld, is er nog een. Die die het meest verbonden is met de geest en waarvan het verscheuren meer pijn doet dan het verscheuren van je eigen vlees. Het zijn de genegenheden, die rijkdom, zo levend. Maar voor Mijn Liefde moet je ook die weten weg te geven.' [ 30/6/43 ]